واهب العلم و التأييد . اعطاكنندهء حيات و فضيلت بر مزاج اتم انسانى ناميده شده است و آن نور مجردى است كه در كالبدهاى انسانى تصرف مىكند و تدبير بنى نوع انسانى بدست اوست ( از حكمت اشراق ص 201 ) صاحِبُ العَدَد - ( اصطلاح فلسفى ) فيثاغورس . صاحِبُ المَنطِق - ( اصطلاح فلسفى ) ارسطو . ( رساله سوم از بحث ناموسيات ) صاحِبِ قُربِ فرائِض - ( اصطلاح عرفانى ) صاحب قرب فرائض متشرعان را گويند كه بواسطهء اداء فرائض قربت جويند ( اشعة اللمعات ص 15 ) صاحِبِ قَلب - ( اصطلاح عرفانى ) صاحب قلب يعنى كسى كه « ليس له عبارة اللسان و فصاحة البيان عن العلم الذى قد اجتمع فى قلبه » صاحِبِ لَبَن - اين مسأله فقهى است و در مبحث رضاع شوى زنى كه شير دهد صاحب لبن گويند يعنى كسى كه زن ازو حامل شده و شيردار گرديده است ( از ضوابط الرضاع ) صاحِبِ مَشام - ( اصطلاح عرفانى ) صاحب ذوق و صاحب سر است . كو يكى صاحب مشامى كو ز مى بوئى شنيد * تا به زير هر سخن صد نكته مضمر گويمى . و تركيبات ديگر نيز : صاحِبِ مَقام - ( اصطلاح عرفانى ) صاحب مقام يعنى كسى كه مقيم باشد در يكى از مقامات قاصدين طالبين مانند توبت و ورع و زهد و غيره . رجوع بمقام شود صادِرِ اوَّل - ( اصطلاح فلسفى ) رجوع به اول ما صدر و ( اسفار ج 3 ص 36 ، 155 ، 16 - مجموعه دوم مصنفات ص 126 ) شود . صادِق - ( اصطلاح فلسفى ، ادبى ) صادق يعنى درست و راست و خبرى كه مطابق با واقع است و آنچه واقع باشد مقابل كاذب و بالجمله خبر صادق خبرى است كه مطابق با واقع باشد « كان الصادق الذى يوجد فى النفس على ما هو عليه خارج النفس » . ( تهافت التهافت ص 103 ) « الصادق هو ان يعتقد فى الشيء انه على الحال التى عليها فى الوجود » . ( تهافت التهافت ص 103 ) « الصادق هو ان يعتقد فى الشيء انه على الحال التى عليها فى الوجود » . ( تهافت التهافت ص 531 ) و فرق ميان حق و صادق آنكه صادق خبر مطابق ( بكسر باء ) با واقع است و حق مطابق ( بفتح ) است . ( از شرح منظومه ص 47 و رجوع شود به تفسير ص 455 ، 402 ، 1279 ) صاعِد و هابِط - ( اصطلاح اهل نجوم و هيئت ) ابو ريحان گويد : معنى صاعد بر آينده بود و معنى هابط فرو رونده . و ستاره بشمال بر آينده بود ، تا عرض او بشمال همىافزايد . چون بغايت رسد و دست بكاستن كند بشمال فرو رونده بود ، تا آنگاه كه از عقده بگذرد و بنيمهء جنوبى افتد از مايل ، تا عرض او بجنوب همىافزايد ، فرو رونده بود بجنوب ، تا بغايت رسد و